شروع از صفر
آموزش بازی حکم؛ از اولین کارت تا اولین بُرد
اگر تا حالا حکم بازی نکردهاید، این صفحه برای شماست. قرار نیست همهچیز را یکجا یاد بگیرید؛ قرار است تا آخر این صفحه بتوانید یک هَند کامل را بدون گیر کردن بازی کنید. قواعد دقیق و کامل در صفحهٔ قوانین حکم آمده و اینجا فقط ترتیب کارها را میگوییم.
ایدهٔ اصلی بازی در یک بند
چهار نفر در دو تیم بازی میکنند. یک خال بهعنوان «حکم» انتخاب میشود و آن خال تا آخر هَند از بقیه قویتر است. هر دور، هر چهار نفر یک کارت میگذارند و یکی از آنها آن «دست» را میبرد. هر تیمی زودتر هفت دست ببرد، هَند را برده است. مسابقه از چند هَند تشکیل میشود.
گام ۱: تیمها و جای نشستن
دو تیم دو نفره تشکیل دهید و همتیمیها را روبهروی هم بنشانید. اگر کنار هم بنشینید، دو نفر از یک تیم پشتسرهم نوبت میگیرند و بازی تعادلش را از دست میدهد. در شبیهساز این سایت شما همیشه پایین میز مینشینید و همتیمیتان بالای میز است.
گام ۲: حاکم چه کسی است
حاکم کسی است که حکم را انتخاب میکند و دست اول را شروع میکند. برای پیدا کردنش، کارتها را یکییکی و بهنوبت رو کنید؛ هر کسی اولین آس دستش افتاد، حاکم است. همینقدر ساده.
گام ۳: انتخاب حکم
حاکم پنج کارت اولش را میبیند و یکی از چهار خال را حکم اعلام میکند. قاعدهٔ سرانگشتی برای شروع:
- خالی را انتخاب کنید که بیشترین تعداد کارت را از آن دارید، حتی اگر کارتهای بزرگی نباشند. تعداد از بزرگی مهمتر است.
- بین دو خال با تعداد برابر، خالی را بردارید که آس یا شاه دارد.
- خالی را که فقط یک کارت از آن دارید هرگز حکم نکنید، حتی اگر آن یک کارت آس باشد.
در صفحهٔ استراتژی همین انتخاب را با مثالهای واقعیتر باز کردهایم.
گام ۴: اولین دست
حاکم اولین کارت را میگذارد. خالِ آن کارت «خالِ شروع» است. بعد بهترتیب سه نفر دیگر کارت میگذارند و باید این قاعده را رعایت کنند: اگر از خالِ شروع کارت دارید، حتماً باید از همان بازی کنید.
وقتی هر چهار کارت روی میز آمد، برندهٔ دست مشخص میشود: بالاترین حکم، و اگر حکمی بازی نشده، بالاترین کارت خالِ شروع. برنده، دست بعدی را شروع میکند.
گام ۵: تصمیم شما بسته به نوبتتان
یکی از چیزهایی که تازهکارها دیر میفهمند این است که تصمیم درست به «چندمین نفر بودن» بستگی دارد:
| نوبت شما | چه میدانید | معمولاً چه کار درستی است |
|---|---|---|
| نفر اول (شروعکننده) | هیچ کارتی روی میز نیست | خالی را شروع کنید که از آن زیاد دارید؛ کارتهای بزرگ خالهای کوتاه را نگه دارید |
| نفر دوم | یک کارت | اگر میتوانید ارزان ببرید ببرید، وگرنه کارت کوچک بدهید |
| نفر سوم | دو کارت | اگر همتیمیتان جلوست، کارت کوچک بیندازید و کارت بزرگ را حرام نکنید |
| نفر چهارم | سه کارت — کاملترین اطلاعات | دقیقاً همانقدر خرج کنید که برای بردن لازم است، نه بیشتر |
گام ۶: شمردن دستها
هر تیم دستهای بردهٔ خودش را جدا نگه میدارد. اولین تیمی که به هفت برسد هَند را برده است. اگر تیم بازنده حتی یک دست هم نبرده باشد، امتیاز بیشتری در کار است — به آن کُت و حاکمکُتی میگویند.
اولین هَند خود را همینجا بازی کنید
خواندن قاعده جای بازی کردن را نمیگیرد. میز زیر رایگان است، ثبتنام نمیخواهد و همین قاعدههایی که خواندید در آن پیاده شده. سطح «آسان» را انتخاب کنید و یک مسابقهٔ پنج امتیازی بازی کنید.
میز حکم در حال آمادهسازی است…
شبیهساز کاملاً داخل مرورگر شما اجرا میشود؛ نه ثبتنامی لازم است، نه اعتباری جابهجا میشود.
پنج اشتباه تازهکارها
خرج کردن آس در دست اول
آس خال غیرحکم را وقتی بازی کنید که حریف احتمالاً دیگر آن خال را ندارد و ممکن است حکم بیندازد. زود خرج کردنش یعنی هدر دادن یک برندهٔ مطمئن.
بریدن دستِ همتیمی
وقتی همتیمیتان جلوی دست است، بردن دست از او هیچ سودی ندارد و یک کارت خوب را میسوزاند.
خرج کردن بیدلیل حکم
حکمها ابزار کنترل بازیاند. اگر همه را زود خرج کنید، در دستهای آخر بیدفاع میمانید.
انتخاب حکم بر اساس کارت بزرگ بهجای تعداد
سه کارت متوسط از یک خال، از یک آسِ تنها ارزش بیشتری برای حکم شدن دارد.
نشمردن کارتهای بازیشده
لازم نیست همه را حفظ کنید؛ فقط بدانید حکمها و آسها کجا رفتهاند. همین یک عادت، سطح بازیتان را جابهجا میکند.
شرح مفصلتر این اشتباهها و چند مورد دیگر در راهنمای اشتباههای رایج حکم آمده است.